Wat nou als je niet kan stemmen?

Niek van Lanen, Nr. 9 Lijst Jong Uden & bestuurslid

 

Afgelopen januari was het tijd voor vakantie. Het was een poos geleden dat ik weer eens langer dan een week aaneengesloten weg was geweest. Mijn voorkeur gaat uit naar een actieve vakantie en dat maakte dat ik het grootste deel van deze reis op de fiets heb afgelegd. Ruim drie weken fietsend door Thailand, Laos en Cambodja. Prachtige landen, ieder op zijn eigen manier. Laos wordt gekenmerkt door prachtige natuur en vriendelijke mensen in prachtige authentieke dorpjes. Thailand lijkt op veel plekken alweer een stuk verder, een stuk ontwikkelder.

Het meest bijgebleven is mij echter Cambodja. Een land dat bekend staat om parelwitte stranden, prachtige eilanden en, misschien wel het meeste, om tempelcomplex Angkor Wat.
Maar ook een land dat bekend staat om een inktzwarte bladzijde in zijn rijke geschiedenis.  Tussen 1975 en 1979 trachtte Pol Pot’s Rode Khmer, van Cambodja een communistische staat te maken. De Cambodjaanse steden werden ontruimd en de bevolking werd gedwongen te verhuizen naar collectieve boerderijen op het platteland. Hier moest 12 tot 14 uur per dag worden gewerkt, 7 dagen per week, onder een slavendrijversregime.
Onder barbaarse omstandigheden is in deze periode bijna een kwart van de bevolking van Cambodja om het leven gebracht. Mensen die op dat moment op geen enkele manier invloed konden uitoefenen op hun eigen lot, laat staan op de beslissingen die in hun land werden gemaakt.

Het is voor mij onmogelijk om uit te leggen wat er in deze tijd precies is gebeurd omdat ik het zelf niet kan bevatten. Misschien is het ook gek/ongepast om het in dit verhaal te benoemen. Het heeft echter dusdanig veel indruk op mij gemaakt dat ik me nog meer besef dat ik in een land leef waar ik mijn stem kan laten horen, ik mee kan beslissen en waar ik invloed kan uitoefenen. Een groot goed wat nog steeds lang niet overal ter wereld vanzelfsprekend is.
Ik oefen deze invloed uit door bestuurstaken uit te voeren bij een politieke partij die uitdraagt waar ik achter sta. Het is echter aan een ieder om zelf te bepalen hoe je hier invulling aan geeft. Wat mij betreft begint het met het gebruik maken van je stemrecht. Hét recht dat iedere Nederlander boven de 18 heeft, een groot goed! Op deze manier oefen je invloed uit op de beslissingen die worden gemaakt over jouw leefomgeving.

Hoewel ik niet hoop dat bovenstaande een te groot pleidooi gaat worden, vind ik het toch van groot belang om iedereen op te roepen om op 21 maart 2018 tijdens de gemeenteraadsverkiezingen zijn stem te laten horen! Doordat ik met eigen ogen heb gezien wat er met een land kan gebeuren als de bevolking niets te zeggen heeft, lijkt het mij vanzelfsprekend om gebruik te maken van je stem. Op deze manier heb je namelijk wel iets te zeggen over dat wat er om je heen gebeurt!