Strike a pose!

Karin Francken-Schiffer, Nr. 6 Lijst Jong Uden & raadslid

 

Carnavalszondag. Vroeg in de middag loop ik in het zonnetje naar het Sint Jansplein. Bijkomen van de dag ervoor hoef ik niet. Hoewel, zaterdagochtend zat ik met manlief om 11:00 uur al aan de koffie bij mijn schoonzus, om 14:00 uur aan de lunch bij een keukenspecialist in Waardenburg en toen bleek dat het daar wat tegenviel (qua aanbod dan, de lunch was best prima), zijn we doorgereden naar een volgende zaak. Met een stapel boeken ter inspiratie de zaak verlaten en door naar de supermarkt. Zo rond 18:00 uur op de bank geploft en er niet meer vanaf gekomen tot het bedtijd was.

Vreselijk burgerlijk! Zeker in vergelijking met wat ik nu aantref op het plein. Carnavalswagens, volop muziek uit de verschillende speakers en hossende mensen met meer bier dan ik in mijn leven heb gedronken. Toegegeven, ik lust geen bier.

Al snel heb ik mijn clubje gevonden. Net als ik compleet uitgedost, want… we lopen mee met de optocht! Gewapend met een fototoestel, een kar vol props en stickers lopen we door ons mooie centrum in de zon en een enkele hagelbui. Ik zie veel bekenden en lachende gezichten. Iedereen doet mee en we schieten tientallen foto’s. Heb jij de jouwe al gevonden op www.cvdelijsttrekkers.nl?

Voordat we rond 16:00 uur de Markt bereiken, zie ik een ambulance staan. Een man ligt vanuit een bed te optocht te bekijken. Ik hoor dat het gaat om een wensambulance en dat deze man 35 keer zelf heeft meegelopen in de optocht. Nu nog één keer, als laatste wens. Ik ben er even stil van. Er wordt geroepen dat ook hier een foto zeker wordt gewaardeerd. We leggen het moment dan ook uiteraard vast. Wauw!

Voor de kroegen aan de Markt staat het vol met mensen. Iedereen is in feeststemming. We draaien de laatste bocht door, waar de optocht eindigt. Drie uren zijn voorbij gevlogen. Niet veel later horen we dat we de eerste plek te pakken hebben als kleine loopgroep. Laat dit een voorbode zijn op de gemeenteraadsverkiezingen volgende maand, te gek!

Voor mij houdt het vieren van carnavalszondag na de prijsuitreiking op en ik realiseer mij dat eigenlijk hetzelfde geldt bij Jong Uden. Na een aantal jaren moet je gewoon plaats maken voor de jonge(re) generatie. Die hopelijk net zoveel plezier zal beleven als dat ik heb gedaan. Zowel met carnaval als in de politiek.
Voor wat betreft de politiek houdt het wat mij betreft trouwens nog niet op. Ik ben klaar om nog één keer vier jaar te knallen. En carnaval? Misschien pak ik stiekem nog een maandag of dinsdag mee. Dat wil zeggen, als ik ben bijgekomen 😉