Dit telefoontje veranderde alles

Gijs van Heeswijk – Lijsttrekker

 

Je zult maar in januari 2017 een telefoontje krijgen van “jouw wethouder van jouw partij” met de mededeling dat hij voortijdig gaat stoppen… Daar begon ongeveer een jaar geleden mijn “rollercoaster”. Ik zat op dat moment met mijn familie in Center Parcs, iets waar ik normaliter van gruwel, maar we gingen met de volledige familie, dus vooruit dan maar…
Tja, Thijs vertelde mij dat hij in mei 2017 zou gaan stoppen en dat ik er maar serieus rekening mee moest houden dat ik hem zou gaan vervangen. Dat had ik niet verwacht en ik ging er maar eens goed voor zitten. Ik? Wethouder van Uden? Als ik dat aan mijn vrienden zou vertellen, zouden ze mij nooit geloven! Wedden van wel? Goh, daar had ik nog wat flessen wijn kunnen winnen!

De maanden tussen januari en mei stonden in het teken van voorbereiden en regelen. Allereerst goed overleg met de “directie thuis” gevoerd, want het betekent nogal wat. Wethouder ben je 24/7 en je bent nogal wat avonden niet thuis. Dat vraagt nogal wat van het thuisfront. Steun van thuis is dan ook zeer belangrijk! Na goed overleg hebben we gezamenlijk besloten dat ik ervoor moest gaan. Vervolgens moest ik in overleg met mijn toenmalige werkgever. Gelukkig was mijn werkgever zeer coulant en enthousiast over deze nieuwe stap in mijn carrière. We konden goede afspraken maken over mijn vertrek en mogelijke terugkeer.
Ik heb vervolgens een aantal dagen mee kunnen lopen met Thijs, om te zien wat zijn werk nu precies inhoudt. Dat gaf mij al een aardig beeld van mijn toekomstige werkzaamheden.

Toen was het 11 mei 2017, de dag van mijn benoeming. Dat was een heugelijke avond en mijn benoeming werd ruimschoots door de raad geaccordeerd. Diezelfde avond werd mijn benoeming gevierd, maar de volgende dag kon ik gelijk aan de bak. Er waren al afspraken ingepland, waardoor ik de volgende ochtend al gelijk in het gemeentehuis van Oss zat.
Mijn allereerste collegevergadering, een wekelijkse vergadering tussen burgermeester en wethouders, was ook meteen een bijzondere: of ik 1,6 miljoen euro extra investeringen t.b.v. jeugdzorg door het college wilde loodsen? Zo, dat is nogal een bedrag wat we nu niet bepaald dagelijks uitgeven in Uden. Nota bene voor jeugdzorg, een zeer complex onderwerp! Hoewel er kritische vragen kwamen vanuit het college van burgermeester en wethouders, verliep de vergadering vlekkeloos.

En zo rol je langzaam in het vak. Je leert nieuwe mensen kennen en je krijgt een hoop informatie van ambtenaren en bestuurders. Je gaat van gesprek naar gesprek en je probeert zoveel mogelijk belanghebbenden te woord te staan.
En ja, daar zitten ook een hoop complexe zaken tussen. Of het nu gaat over nieuwe onderwijslocaties, de veranderingen in het peuterspeelzaalwerk, de uitdagingen in ons winkelcentrum, de wijze waarop wij Uden op de kaart proberen te zetten zowel toeristisch als economisch, hoe we jongeren gezond proberen te houden, hoe we ons bedrijventerrein onderhouden, noem het maar op; er is genoeg te doen!
Er blijft ook genoeg te doen. Het afgelopen jaar is als een speer voorbij gegaan. We zijn nu met een enthousiaste club mensen bezig om de verkiezingscampagne op poten te krijgen. We willen mensen weer op een speciale manier bereiken. Ik ben er van overtuigd dat dit wederom gaat lukken. Wij weten ons verhaal op een bijzondere manier te brengen naar alle Udenaren in de hoop dat ze weer een stem op onze partij uitbrengen.

Grappig… Ik ben nu sinds “dat ene telefoontje” precies een jaar verder. En weer bevind ik mij op Center Parcs. Dit keer met mijn eigen gezin. Er verandert veel in een jaar… 😉